Mira Spelbrink (31) is thuisleidster. Sinds een jaar heeft ze in Eindhoven een eigen Heemhuys, ´Zonnekinderen´, en biedt daarmee kleinschalige kinderdagopvang op antroposofische basis, voor kinderen tot vier jaar.

`Sinds een jaar ben ik zelfstandig franchise-ondernemer bij Heemhuys, een overkoepelende landelijke organisatie voor kleinschalige kinderdagopvang. De kleinschaligheid die ik bied en de opvang in een thuissituatie kun je vergelijken met gastouderopvang. Heemhuysvestigingen zijn zelfstandige ondernemingen en voldoen aan de kwaliteitseisen die ook aan grootschalige kinderopvang worden gesteld. Ons huis bijvoorbeeld, is aangepast en veilig volgens de norm. Voordat je begint krijg je eerst vanuit het Heemhuys een uitgebreide scholing, die niet alleen op pedagogisch, maar ook op het zakelijk vlak ligt.

Zelf ben ik afgestudeerd logopedist en docent gebarentaal, maar momenteel doe ik daar niks mee. De thuisopvang is voor mij een ideale combinatie met het moederschap, mijn dochtertje is zeven maanden.

In `Zonnekinderen´ vang ik gemiddeld vier kinderen per dag op in de leeftijd van nul tot vier jaar. Dat aantal zou ik niet willen uitbreiden, dat is ook niet de bedoeling en de opzet van het Heemhuys. Ieder kind kun je daardoor veel persoonlijke aandacht geven. Voorwaarde is wel dat kinderen op vaste dagen komen. Het is te kleinschalig om telkens van opvang-dag te wisselen.

Kleine kinderen hebben behoefte aan structuur en reageren puur op gevoel. Ik werk veel met rituelen en patronen. Ouders komen ´s morgens binnen, daarna zwaaien ze de kinderen uit, liedjes zingen, terugkerende dagelijkse bezigheden als de vuilnis buiten zetten, het konijn voeren, in de groentetuin werken en de planten water geven.

Bij Heemhuys staat niet het schoolse, maar het huiselijke centraal. Je bootst de thuissituatie na. Dus de telefoon gaat soms, of er staat iemand aan de voordeur en de postbode komt langs. Ik probeer een warme, aandachtige verzorging te geven, zodat de kinderen het geborgene krijgen dat ze nodig hebben, omdat ze nog zo jong zijn. Kinderen tot vier jaar kunnen nog niet echt samen spelen, maar doordat je verschillende leeftijden bij elkaar hebt, leren ze wel met elkaar omgaan. Ze moeten bijvoorbeeld op elkaar wachten tijdens het eten, of als we een wandeling maken, leren ze dat de een sneller loopt dan de ander. Ruimte geven voor het eigene van het kind vormt de basis voor mijn werk met de kinderen. Het bijzondere vind ik het kindvolgend bezig zijn. Ik kijk veel naar de kinderen, wat heeft het kind nodig, hoe kan ik het begeleiden in zijn of haar ontwikkeling? Door bijvoorbeeld de oudere kinderen mee te laten helpen met afwassen, geef ik ze iets extra´s. Ook leren ze dat ze elkaar kunnen helpen als dat nodig is.
Ik probeer de kinderen niet bezig te houden, maar spelenderwijs te begeleiden.

Toch vind ik het lastig om op te vallen met mijn Heemhuys, hier in de buurt alleen al zijn vier grote kinderopvangcentra.

Waarom de naam `Zonnekinderen´? Kinderen zijn puur, onbevlekt en spontaan. Kinderen zijn zonnetjes.´

Motief 87, juli-augustus 2005
Zie ook www.heemhuys.nl