Merlijn Jakobs (22) is derdejaarsstudent technische natuurkunde in Eindhoven. Na de vrijeschool wilde hij eerst even niks meer met antroposofie te maken hebben. Toch liet het hem niet los en twee jaar geleden bezocht hij voor het eerst het Cultureel jongerencafé van de vereniging en kwam zo in contact met de jongerengroep Magneet.

"Ik wilde de antroposofie beter begrijpen. Ik had dan wel op de vrijeschool gezeten, maar de gedachten erachter wilde ik weten. Het is fijn als je merkt dat anderen met hetzelfde bezig zijn. Ik zou wel bij een studiegroep willen, maar ik heb het idee dat de studiegroepen bij de Antroposofische Vereniging vooral bevolkt worden door ouderen en dat trekt me niet.

Ik ben technische natuurkunde gaan studeren omdat ik wilde weten hoe de wereld werkte. Ik wilde een energiebron ontdekken die onuitputtelijk is. Die droom heb ik nog wel, maar ik vind het moeilijk om erin te blijven geloven.

Het belang van de scholingsweg van Steiner wordt door de wetenschap ontkent en lijnrecht tegenover de wetenschappelijke benadering gesteld. De wetenschap neemt de antroposofie niet serieus en andersom is het alsof veel antroposofen de wetenschap niet serieus nemen. Voor mij komt dat naar voren in een gebrek aan belangstelling en een weerstand tegen het rationele. Soms heb ik het gevoel dat ik tussen twee totaal verschillende werelden sta: de wereld van de Technische Universiteit en die van antroposofische jongeren. Ik ben nog op zoek naar mijn plaats daarin.

Wat me boeit aan de antroposofie is de verscheidenheid. Je kunt er zoveel mee. Het is dan wel honderd jaar geleden opgeschreven, maar het is nog zo actueel. Het dwingt me bewust te leven, te reflecteren op mijn eigen handelingen en op wat er gebeurt in de wereld. De wil en bereidheid om bewustzijn te ontwikkelen is de eerste vereiste als je je echt wilt bezighouden met antroposofie. Mij confronteert het met mezelf; zowel door de consequenties van mijn handelen als door de dingen waar ik het niet mee eens ben. Het werkt door in alles wat je doet.

Antroposofie is voor mij als water: het moet blijven stromen, klateren en bewegen. Gebeurt dat niet, dan wordt het een dode, verstikkende poel waarin zelfs de beste bedoelingen hopeloos wegzakken."

Motief 76, juli-augustus 2004