Aafke Schreuder (27) is kunstenaar, al wil ze zichzelf niet zo noemen. Sinds twee jaar werkt ze in Nederland en in het buitenland aan schilderprojecten waarbij gebouwen, huizen en kerken van binnen en van buiten worden gesluierd, ofwel geglaceerd.

"Na de vrijeschool wilde ik niet naar de kunstacademie. Ik wilde me niet bezighouden met "kunst om de kunst", maar met de diepere betekenis erachter. Dat leerde ik in Leiden op de opleiding kunstzinnige therapie en vooral door het praktische werken op de kunstopleiding van Emerson College in Engeland. Terug in Nederland wilde ik drie dingen: samenwerken, praktisch èn kunstzinnig bezig zijn. Toen ik werd gevraagd mee te helpen bij het sluieren van de kerk van de Christengemeenschap in Zeist besefte ik meteen dat daar die drie dingen in zaten. Dit project was het begin van een reeks geweldige projecten. 's Morgens bestudeerden we Het wezen van de  kleuren van Rudolf Steiner en daarna gingen we de hele dag aan het werk. Bij sluieren onderzoek je van tevoren welke kleur het beste bij een bepaalde ruimte past. Dit "zoeken naar kleuren" blijft ook tijdens de uitvoering een belangrijk proces, want je doet dat samen met je opdrachtgever, die natuurlijk ook zijn wensen heeft. Nadat het werk bij de Christengemeenschap was afgerond kreeg ik meer projecten, met name in het buitenland. Mijn mooiste project was in Salzburg waar ik met anderen een fabriek, kantoor en woonhuis heb geglaceerd. Ik kan nog heel veel leren van de mensen waar ik mee samenwerk. Sommigen hebben veel ervaring en zijn er echt goed in.

Mijn laatste twee projecten waar ik aan heb gewerkt, zijn de kerk van de Christengemeenschap in Hamburg en de nieuw gebouwde schouwburg in Hoorn.

Antroposofie is onlosmakelijk met mij verbonden. Het is voor mij een onuitputtelijke bron. Theorieën over antroposofie interesseren mij niet zo, maar de inhoud! Die openbaart zoveel, zo veel wijsheden, zo veel moois! Daarom kan ik moeilijk zeggen hoe ik tegenover antroposofie sta. Ik sta erin. Ik leef ermee.
Ik zit ook in een leesgroep van de Antroposofische Vereniging. Ik ben daar de jongste en dat vind ik wel jammer. Ik zou best wel met jongeren of in een meer leeftijdgevarieerde groep willen studeren. Waarom er zo weinig jongeren op af komen, weet ik niet."

Motief 70, januari 2004