Marieke Gerritsen Ik ben meteen een oudercursus gaan doen. Als ik nu terugkijk op die tijd zie ik mezelf als een kurkdroge spons. Ik heb al het mogelijke in me opgezogen. Ook al snapte ik van sommige dingen geen snars, ik zei er honderd procent ja tegen.” De Rotterdamse school ging op kamp in Drenthe, bij een biologisch-dynamische boer. Marieke ging mee en ontmoette er de liefde van haar leven, Sake, die het bedrijf runde. “Vrouw vindt boer”, glimlacht ze nu. Van haar bovenhuis verhuisde ze naar het Drentse Doldersum, en nu alweer elf jaar geleden begon ze haar werk op de Naoberhoeve. Binnen dit boerenbedrijf krijgen diverse zorgvragers begeleiding: mensen met een verstandelijke beperking, ex-verslaafden en mensen met een psycho-sociale hulpvraag. Het ritme van het leven op de boerderij, het aanpassen aan het weer, en de dagelijkse zorg voor de dieren doet mensen goed. “De biologisch-dynamische landbouw houdt voor mij in dat ik me verbind met de aarde. Letterlijk met m’n handen in de grond, maar ook door oog te hebben voor de kringloop op ons bedrijf. We voeren geen mest af, we verbouwen het voedsel voor de koeien op eigen land en we kopen geen koeien aan. Het wezen van de aarde wordt niet uitgeput en Sake maakt er als boer naar beste kunnen verbinding mee. Pioniers hebben in de achter ons liggende jaren voor de landbouw veel bereikt. ‘Biologisch ’ is inmiddels een begrip. ‘Duurzaamheid’ staat op de agenda. Het is onze taak om daar mee door te gaan. Wij dragen ons steentje bij op het gebied van de landbouw en de zorg. Dat is wat ik kan doen. Daarbij ben ik ook lid van de antroposofische vereniging. Ik zie de vereniging als bondgenoot die mijn idealisme verder draagt en verder gaat waar mijn eigen invloed ophoudt. Zij staat voor de hele zaak. Ken je het boek Momo en de tijdspaarders? Dat kinderboek ben ik aan het herlezen. Iedereen doet daarin steeds sneller en steeds vervelender werk om maar tijd te kunnen sparen. Momo is een meisje dat voelt dat er iets niet klopt. In het echte leven moeten we er ook voor waken om niet voortdurend tijd te sparen. Dat kan alleen als je in het nu leeft. Het is onze taak om de trend van steeds meer efficiency en verharding tegen te gaan. Het mag allemaal wat ronder en wat warmer, wat socialer.”